K is for keme, kempet, kemps, etc. --Keri na? At yan ang ieeexpect mo sa blog kong ito.
SRSLY, matagal na akong walang kempet. Siguro ang pinakahuling matinong kempet ko eh si Joshua pa, pero that was like ages ago na. HAHA. After him, mga dumaang kempet lang na nagpapalipad hangin. Tapos may isa pa na nagse-seryoso na talaga kaso sorry, di ko sya bet eh, "the girl who cant be moved' pa ang peg ko nun.
Moving on, dalawang kempet lang ang ita-tackle ko dito bilang sila ang pinaka-recent. PAUNAWA: Meron bang attorney o judge dito? Kung wala, okeygopushforit tayo.
First: He's a good friend of mine na matagal ko ng crush. Medyo lumamlam nga lang ang ilaw nya sakin nung nagka-kempet ako at after few days eh nagka-kempet na rin sya. Pero aaminin ko, crush ko pa rin sya. :) Come October at waley na akong kempet nun, gusto ko pa rin sya (di ko pa alam na may kempet sya nun).
I admit, mababaw na pagka-crush lang yun nun kasi nga madalas kami magkasama, in and out of school (okaaay, may idea na kung sino!). Di ko rin maalala kung paano kami nagkasundo ng taong to. The last thing I remember eh yung Welcome Freshmen pa na umabsent ako sa 1st day ko sa Rizal then magkasama kaming nag-iikot sa quadrangle.
Last night, nagbabasa ako ng entries ko ng january, and may napansin ako na usapan namin ni older brother about sa kanya.Kasi itong si older brother, may pinapakiusap sakin na medyo di ako sigurado kasi nahihiya ako. Then umabot pa sa tipong pati posts sa FB eh pinag-uusapan namin and kiber lang ako kasi wala kaming communication.
Come May 2012, HORRAY! He's back! At first he was asking me about something na connected sa kanya. I was really hoping na he would come back until nag-tweet etong si crazy friend tungkol sa pagbabalik nya. So balik dating buhay na naman kami, more bondings and more chikahan.
Everything changed nung early September when our older brother left. Parang that prompted him to speak and share his own part or story. That was also the first time I saw him crying. And I was like "uyy! wag kang umiyak! di kita pinapaiyak ha!". I think, anlaking part ng traffic nun na makapag-kwento sya ng super tagal.
I admit na madaldal ako pero I dont ask some sensitive questions right away. I respect their privacy. Pero minsanm di mo inaasahan na yung gusto mong malaman, sila na lang magkkwento sayo. Sa part ko, natutuwa ako na they trust me kasi syempre di madaling magkwento diba?
After few more days and weeks, mas napaparami na ng kwento, mas diverse na ang usapan and minsan sya na rin ang nag-oopen ng topic, tsaka yung mga bagay na bigla nyang maaalala. Honestly, I still act normal around him pero pag wala sya and friends ko lang kasama ko, mukha akong may epilepsy :D
Nitong last week na lang ng October medyo nagka-something. Di naman sya something na may quotations, pero iba lang kasi. Medyo di ko iniisip, not until the "cuddle time" thing came tapos yung sa Batangas pa! HAHA. Recently, sinamahan ko sya sa institute namin para mag-enrol sa isang subject nya. Habang nasa pila, kinwento nya sakin yung hardships nya, makuha lang ang subject na yun. Final na yung IN kasi punuan sa ITHM, kung san pumila sya from AM to PM tapos waley ganap. Nagshare din sya kung paano nya pinaglaban yung subject na yun sa parents nya. Clap clap lang talaga reaction ko. I know na he's doing his best para ma-achieve yung goal nya and alam kong kaya nya yun.
Complete package na sya eh, matalino, mabait, kwela, masipag, dedicated sa ginagawa nya, goal-oriented, talented, and marunong makisama. Isa lang ang medyo di ko bet-- maaga sya matulog. :P 12am tulog nya, ako naman 1am! Pero ayun, I like him as a friend. I really treasure him as one of my closest guy friends na comfortable akong magkwento ng mga ganap and hanash ko sa buhay. :)
Second: isang tao na kapangalan ni former kempet! hahaha, SMALL WORLD. It all started with BBM, and then yung simpleng banat and the rest is... nevermind. Balak ko talaga syang i-basted agad, kaso iniisip ko, sayang tsaka para may makausap din ako paminsan-minsan. Nung una, di talaga ako comfortable kasi bumabaliktad sikmura ko kapag magkausap kami sa bbm. EK! Ganun talaga!
Tapos nung medyo pumo-porma na sya ng "lhea ko", mas di ako naging comfortable. Natutuwa ako sa mga korning bagay, pero meron ding hindi. Sorry, masstereotype ko sya as someone na "player" kaya ayoko ring makipagclose masyado. Though I know he would be a good friend.
Sabi ko nga, imposible namang magka-gusto ako sa kanya kasi may gusto naman akong iba eh. Pero kapag naging something to, baka maungusan pa nya yung isa. HAHA. Which is ayokong mangyari.
Comment: Okey naman sya, keri lang. I cant comment more on him kasi di ko pa sya ganun ka-kilala. and di naman kasi sya nagpapakilala eh. Yung ayoko sa kanya, mabagal magreply, tapos binabasa lang bbm ko ng wlang reply. honestly, ayoko ng lame na kausap (lame sya). HAHA. Ayun!
---YES? May duty pa ako later tapos nagbblog pa ako then ka-BBM ko si Cindy then katext ko naman kanina si Ji Hoo. HAHA. Si Ji Hoo na maaga matulog (cant blame him though, he needs rest).
Good night! Sorry sa isang napaka-walang kwentang entry! Di ko pa masulatan yung diary ko kasi di ko pa tapos yung salaysay ko dun about sa October 12 na ganap ko :)
Thursday, November 8, 2012
Usapang K
Labels:
#advocate,
#buhay,
#Casy,
#graduating,
#lovelife,
Advo peeps,
college life,
fourth year,
friends,
hanash,
Ji Hoo,
Joshua,
lovelife,
sleepless nights
Monday, November 5, 2012
Cuddle time XD
--as popularized by Ji Hoo (just ask me if you dont know him)
Recently, madalas kaming magkatext (though tonight eh waley, pasukan na eh) bilang sembreak :) I admit, i'm a Miss Know-it-All (pag writer ka, may ganyan kang mentality. Akala mo lahat ng words, alam mo), pero mas napatunayan kong well deserve ko pala ang pagiging Auditor ng Bobey Soc na founded ng batch namin sa Adbokeyt! :)
Me: Uy, miss ka na ng plates mo!
JH: haha, ayoko na sa kanila.
Me; haha. :) Bat di ka pa tulog?
JH: Wala. Sawa na sa unan. Hahaha XD
Me: Ha? bakit naman? Di ko gets!
JH: Cuddle time! XD
Me: Ek? matutulog ka na?
JH: Walaaaa XD
Siguro narealize ni JH yung kabobeyan ko. Kinain ako ng buo eh! :)
So kinabukasan, nasa bus kami papuntang Batangas with Ate Reich, Ate Lora, and Ate Criz. Then I randomly asked Ate Reich kung ano yung meaning ng cuddle time. And she said, "Lambing", "hug", parang ganun. Then I said to myself, "Gosh, ang bobey ko. Yun ba yun? Akala ko matutulog na. Parang meme!". And the three of them laughed so hard! Grabe, ganun ako ka-bobey! Kaya pala ganun reply ni JH sakin.
Nung gabi ring yun, I told JH that I misunderstood his 'cuddle time" reply, and he just said HAHA and talked about another topic. EPIC!
Moving on, nung sumunod na gabi, I always tease him the 'cuddle time" thing until he told me something that made me think deep. At di kinaya ng powers ko kaya kino-coach ako ni Ate Criz. Nanay Lora told me "Di pa nya alam kung anong gusto nya. Wag ka munang umasa." Tapos si Ate Criz kase, imba mga one-liner nya eh, sakto nasa beach kami nun. :)))
Kanina, meeting ng Sports, nakwento ko sya sa mga co-staffers ko. Then and unang nagreact eh ang June Ace reinvention na si Justine. "Ate Lhea, iba yan ha! Ang meaning ng cuddle time saming mga lalaki, lambingan, lampungan. Parang ganun. Basta ganun yun! (laughs)". So parang may something lang talaga ata dun sa cuddle time na yun. SRLSY. Pero ayokong umasa teh ha!
And just recently, medyo lumuwag na yung passages ng utak, at cardio-respiratory system ko kay Joshua. Tapos may isang Joshua na naman sa buhay ko. Joshua Sar** sya. tapos Joshua Sarinas naman yung isa. BUHAY NGA NAMAN! Pero pag nakikita ko name ni Joshua2 sa bbm ko, si Joshua1 yung naiisip ko and parang ineexpect kong nagreply (eh magkahawig pa naman!)
Honestly, kinakabahan ako dito kay Joshua2 na to eh. Iba pakiramdam ko, parang takot ako sa maaaring ganap. HAHAHA. I mean di ko naman sya gusto eh, kaya hinahayaan ko lang sya. Tsaka mahirap na, may nabanngit na sakin na something yung friend ko. hahahaha Kay Joshua1 kasi, best of friends kami eh, so parang ang problema dun, ni-risk lang namin friendship namin (may closure na kami so ayos na!). kay JH naman, comfortable ako sa kanya. Well, lagi kaming magkasama sa school and sa labas ng school tapos makwento sya sakin and tropang tropa kami. Medyo nag-aalala lang ako kasi feeling ko alam na nyang bet ko sya (buong org na nga nakakaalam, tapos sya di nya alam? Naka-anesthesia lang?) :D
Recently, madalas kaming magkatext (though tonight eh waley, pasukan na eh) bilang sembreak :) I admit, i'm a Miss Know-it-All (pag writer ka, may ganyan kang mentality. Akala mo lahat ng words, alam mo), pero mas napatunayan kong well deserve ko pala ang pagiging Auditor ng Bobey Soc na founded ng batch namin sa Adbokeyt! :)
Me: Uy, miss ka na ng plates mo!
JH: haha, ayoko na sa kanila.
Me; haha. :) Bat di ka pa tulog?
JH: Wala. Sawa na sa unan. Hahaha XD
Me: Ha? bakit naman? Di ko gets!
JH: Cuddle time! XD
Me: Ek? matutulog ka na?
JH: Walaaaa XD
Siguro narealize ni JH yung kabobeyan ko. Kinain ako ng buo eh! :)
So kinabukasan, nasa bus kami papuntang Batangas with Ate Reich, Ate Lora, and Ate Criz. Then I randomly asked Ate Reich kung ano yung meaning ng cuddle time. And she said, "Lambing", "hug", parang ganun. Then I said to myself, "Gosh, ang bobey ko. Yun ba yun? Akala ko matutulog na. Parang meme!". And the three of them laughed so hard! Grabe, ganun ako ka-bobey! Kaya pala ganun reply ni JH sakin.
Nung gabi ring yun, I told JH that I misunderstood his 'cuddle time" reply, and he just said HAHA and talked about another topic. EPIC!
Moving on, nung sumunod na gabi, I always tease him the 'cuddle time" thing until he told me something that made me think deep. At di kinaya ng powers ko kaya kino-coach ako ni Ate Criz. Nanay Lora told me "Di pa nya alam kung anong gusto nya. Wag ka munang umasa." Tapos si Ate Criz kase, imba mga one-liner nya eh, sakto nasa beach kami nun. :)))
Kanina, meeting ng Sports, nakwento ko sya sa mga co-staffers ko. Then and unang nagreact eh ang June Ace reinvention na si Justine. "Ate Lhea, iba yan ha! Ang meaning ng cuddle time saming mga lalaki, lambingan, lampungan. Parang ganun. Basta ganun yun! (laughs)". So parang may something lang talaga ata dun sa cuddle time na yun. SRLSY. Pero ayokong umasa teh ha!
And just recently, medyo lumuwag na yung passages ng utak, at cardio-respiratory system ko kay Joshua. Tapos may isang Joshua na naman sa buhay ko. Joshua Sar** sya. tapos Joshua Sarinas naman yung isa. BUHAY NGA NAMAN! Pero pag nakikita ko name ni Joshua2 sa bbm ko, si Joshua1 yung naiisip ko and parang ineexpect kong nagreply (eh magkahawig pa naman!)
Honestly, kinakabahan ako dito kay Joshua2 na to eh. Iba pakiramdam ko, parang takot ako sa maaaring ganap. HAHAHA. I mean di ko naman sya gusto eh, kaya hinahayaan ko lang sya. Tsaka mahirap na, may nabanngit na sakin na something yung friend ko. hahahaha Kay Joshua1 kasi, best of friends kami eh, so parang ang problema dun, ni-risk lang namin friendship namin (may closure na kami so ayos na!). kay JH naman, comfortable ako sa kanya. Well, lagi kaming magkasama sa school and sa labas ng school tapos makwento sya sakin and tropang tropa kami. Medyo nag-aalala lang ako kasi feeling ko alam na nyang bet ko sya (buong org na nga nakakaalam, tapos sya di nya alam? Naka-anesthesia lang?) :D
Labels:
#graduating,
#Sports,
Ji Hoo,
Joshua,
Juneys,
lovelife,
random,
sleepless nights
Tuesday, October 23, 2012
Final 1st semester
Sabihin ko man na kalmado, positive and chill ako these past few days, pero tonight, kinakabahan na ako para bukas.
Lemme assess 1st semester
Lemme assess 1st semester
- Busy sa research. Trust me, di kami makaka-1.25 kung di namin pinaghirapan yun. We failed 4 times and yet tumayo kami more than 5 times.
- Skipped NOL sessions. Bagong balita ba yan?
- Skipped NCI-NCA classes. Ang alam ko, once lang ako nawala sa NCA, pero 3 or 4 times ata sa NCI.
- Better grades in NCM concepts 2 and 4. Yes, di na sya palakol o buntis gaya nung 1st sem last year.
- A lot more sensitive because of Elective. Oh yeaah! Yan ang subject na lagi akong pinapaiyak.
- Ngarag sa duty lalo na sa NRMF. Swear, basag bungo ko sa medicine computation.
- Coverage. As usual, pasok na pasok sa sked ko. HAHA. Kaso ngarag ako kasi laging article ko ang nattsambang hinihintay para maiprint na ang dyaryo. After game, pasa agad.
- Lumuluwag na turnilyo sa RLE. HAHAHA. Isa pa yan eh! Nagkaroon ako ng "slump" keme.
- Late na pagdating ni LOVELIFE (edit:CRUSHLIFE!). Ngayong sem lang na to ako nawalan ng lovelife. 1st year 1st sem: Zeke. 2nd year 1st sem: TR. 3rd year 1st sem: Joshua. 4th year 1st sem: ???.. Well, pwede na ring si (deleted 2017) bilang madalas kaming magkasama ulit. HAHAHA. Joke lang. Pero si Joshua talaga eh. Pasulpot-sulpot sya. Pero dumarating sya sa panahong down ako tapos pag nagkausap kami, biglang shoot up ang grades/quizzes/exams ko gaya ng hina-highblood na tao! Yun pala yun eh. Kaso late na talaga sya bumalik ng medyo matagal. Ayun lang.
What went wrong?
- Yung paasa na grade sa Elective. grabe, may CI akong napa-comment bigla ah. Kasi si Mam ambaba magbigay ng grade tapos wala naman kaming inaatupag kundi lecture. mas mabuti pang nagssharing kami lagi.
- Yung NCA and NCI na di ko deserve. SRSLY? mas mataas pa sakin yung di pumapasok?
- NCM. Nakita ko 2 concept grades ko, pasok pa sa 2.25 yun. BAKIT 2.75 lang? parang di ako nag-aral ng matino ah!
- THESIS: masyadong nagfocus? pati ibang obligasyon nawala?
- 14 units. IKAKAMATAY KO TO!
Honestly, naiinggit ako sa mga nakakakuha ng line of 1 na GWA. Pero iba naman kaso ko sa kanila eh. NURSING ako. 14 UNITS ang subject ko. Anlaking difference diba?
Gaya nga ng sabi ni Ate Chin. THINK POSITIVE! :)
Labels:
#acads,
#advocate,
#buhay,
#cutting class,
#graduating,
#lovelife #Sports,
#nursing,
#uaap,
fourth year,
hanash,
Joshua,
sleepless nights
Monday, September 24, 2012
Going up
Covering UAAP Basketball for 2 consecutive season's really amazing. You got to see basketball games a few inches away from you. You see scenes that can't be seen in television, like players talking or tapping their opponent, their facial expressions when they miss a shot or when they fell on the floor like a weak puppet.
I watched FEU's games last year, and honestly, I wasn't expecting that we're going to have our 2nd straight Finals appearance. But FEU pulled that season to an exciting and fantastic one, nailing those cardiac games and proving everyone that they'll definitely make it again, though in a roller-coaster ride to the top.
That time, I was really scared that the Tamaraws would face Ateneo if they place 4th. Well, that would be suicidal for us. Luckily, UST bowed to NU in their final game and FEU won against DLSU. Before coming to semifinals, I was thinking that since Adamson stopped Ateneo's elims sweep, FEU would lose easily. Adamson also cancelled their classes that afternoon while FEU still carried on. I opted to cut my afternoon class to watch and support the team aside from doing my duty.
Some of the kids I met at the venue skipped their classes too just to catch the game that might be our last for that season. Yet, FEU ended it with a 10 point advantage. And the team's luck continued up to their rubber match and booked a round trip ticket again to the championships.
Again, FEU choked in their 2-game finals against their foes, Ateneo. I know it's hard to lose another crown again, but everyone must move on and improve their skills once again.
This year, FEU sparked in their opening game, with RR Garcia doing the magic again. The Tamaraws saw themselves at the top of the standing with 4-0. Not until NU halted it. The green and gold squad remained positive yet lost again to Ateneo at the end of the 1st round elims. The Tams showed everyone that they're really hungry for the gold when they trounced UST with 20 points, and then bowed again to Ateneo.
Their two loses against Ateneo's really a tough one, but their 2nd round match-up against NU was a very big blow to them. And then, DLSU made FEU's way to third spot blurred with Vosotros' baskets.
Come their rematch, Im confident that FEU would notch this, but seeing them play with crappy defense and kinda chaotic plays made me bow down and asked extra help from above. God heard my prayers and gave FEU a run to catch up with NU's score. The game reached overtime and FEU was up by 6 points, not until Parks made those terrific shots that shackled the Morayta-based cagers.
We left Araneta Coliseum with a pierced heart and unexplainable facial expression. We tried to keep the pain but we cant.
I know, rants and rages would not really help our squad right now. It's just disappointing to see that you're on top of the standings and now fighting for dear life at fourth. This doesn't mean that FEU's a weak team, it's just because of certain circumstances that caused them to be at that hanging spot. We almost had it all, but we let it slipped away.
That first match up was undeniably ours, but let's stop all these buzzes, it already happened. "bilog ang bola", right?
So let's just put our whole faith and support to them, I know that they need us. Even though we're going to face a lot of trials along the way, I know we'll definitely get there at the right time.
IDC about my grammatical errors here, I just wanna voice out what I feel. :)
Labels:
#advocate,
#buhay writer,
#feu,
college life,
DLSU,
hanash
Tuesday, September 18, 2012
And I'm so back!
Hello there my dearest blog, ang baul ng aking very brilliant mind. LOL. So ayun nga, I'm so back na. Define pagbabalik. Nakakairita lang kasi puro Joshua-related na naman blog ko, uso mag-move on te!
Time check: 4:20. Wala pa akong tulog at wala pa akong NCP. Lechugas diba? Buti na lang wala kaming duty bukas, Case Pres and Post Quiz :) Later ko na nga lang gagawin! Define katamaran diba?
Ang aga ko umalis kanina for duty, kasi balak kong tumambay muna sa Starbucks at gumawa ng NCP. Binayo kami ng ulan bandang Commonwealth, but di naman binaha dun sa may Regalado. Phew! Kasabay ko naman sina Chels and Muri nun. Then tumambay kami sa Starbucks hanggang 3pm :)
Rejoice! Di natuloy i-discharge yung patient ko. HIHI. Atleast naalagaan ko pa sya. LOL. :) So nag-VS ako, and sumama si Ana. Aba! Inunahan pa akong kamustahin si AJ! (Patient ko) Tapos eto namang si Aps eh kung anu-anong tinatanong kay AJ at dinadamay pa ko. Kaloka. Parang ike-case pres lang sa dami ng tanong. Chinika ko rin sya about acads. GOSH! May plan sya mag-MED! Parang bet ko rin eh! :)) Para classmates/seatmates kami! Kumusta naman yung surname nya diba? AJ Bago, tapos LJ Bagona naman ako. HAHAHA. Meant to be! On the other hand, tahimik sya at mahiyain pero parang naging comfortable naman din sya sakin after ko kausapin.
Moving on! Ayun, di ko akalain na last day ko na pala sa FEU-NRMF kanina. Since nganga kami after paperworks, todo Twitter naman ako. From Koko, You, Ate Isai, Zee, Ate Bien, andami ko ng naka-chat and natweet. Tapos nanghingi pa si Russel ng number ni Sir Ian. Hahaha.
Nung dinner naman, di ko naubos food ko, di ko kinaya yung Katsudon. Tapos usapang buhay and kalokohan naman kami ni Ate Rej. pagbalik ng duty, VS ulit and kinausap ko na naman si AJ. (READ: Nakita ko number nya sa chart!). GC pala sya! Sigurado matalino to. Actually, GC naman ako, di lang ganun kalakas pagka-GC ko :P
Lahat yata ng girls sa group namin, bet si AJ. Sorry, patient ko syaaa :)
Nung pauwi, nag-resume na naman yung banatan namin ni JA. HAHAHA. Nung pauwi naman ako, mag-isa na lang ako syempre. Naka-chat ko na naman si Mark Espiritu aka Maju kanina. 2 nights na kaming magka-chat at usapang thesis, cartooning at duty kami (buhay 4th yr indeed). Tapos kaloka pa mga hirit nya.
"Lhea, pa-share naman yung picture (fashion show) sabi ni (James) Soteco"
"Lhea, gawan mo raw si Soteco ng medical certificate"
Haha, napakabuting kaibigan indeed. Haha, at may pagsambit sa pangalan ni Soteco. (Note: Crush ko kasi yung barkada nilang si James Soteco, though akala ng mga taga-Advo eh si Mark ang crush ko. HAHAHA Example ng maling akala: Armen)
Shinare ko naman yung photo, tsaka mas nauna akong nagshare kesa dun sa message ni mark. then yung sa medCert naman, sabi ko "sana sinabi mo agad! may RX pad sana kanina eh! :P). Since di naman ako pwedeng mag falsify, inendorse ko na lang yung Recto. HAHAHA.
Nakakainis, galing akong duty sa Oct 3. Di bale, uuwi ako't maliligo ulit para di ako bad hair day na manunuod. Malay natin andun si James! :P Pero pupunta talaga ako dun para sa mga friends ko (Pat, Yon, Rits, Mark, Anjo). tsaka di rin ako nakapanuod last year kaya babawi ako ngayon!
Time check: 4:20. Wala pa akong tulog at wala pa akong NCP. Lechugas diba? Buti na lang wala kaming duty bukas, Case Pres and Post Quiz :) Later ko na nga lang gagawin! Define katamaran diba?
Ang aga ko umalis kanina for duty, kasi balak kong tumambay muna sa Starbucks at gumawa ng NCP. Binayo kami ng ulan bandang Commonwealth, but di naman binaha dun sa may Regalado. Phew! Kasabay ko naman sina Chels and Muri nun. Then tumambay kami sa Starbucks hanggang 3pm :)
Rejoice! Di natuloy i-discharge yung patient ko. HIHI. Atleast naalagaan ko pa sya. LOL. :) So nag-VS ako, and sumama si Ana. Aba! Inunahan pa akong kamustahin si AJ! (Patient ko) Tapos eto namang si Aps eh kung anu-anong tinatanong kay AJ at dinadamay pa ko. Kaloka. Parang ike-case pres lang sa dami ng tanong. Chinika ko rin sya about acads. GOSH! May plan sya mag-MED! Parang bet ko rin eh! :)) Para classmates/seatmates kami! Kumusta naman yung surname nya diba? AJ Bago, tapos LJ Bagona naman ako. HAHAHA. Meant to be! On the other hand, tahimik sya at mahiyain pero parang naging comfortable naman din sya sakin after ko kausapin.
Moving on! Ayun, di ko akalain na last day ko na pala sa FEU-NRMF kanina. Since nganga kami after paperworks, todo Twitter naman ako. From Koko, You, Ate Isai, Zee, Ate Bien, andami ko ng naka-chat and natweet. Tapos nanghingi pa si Russel ng number ni Sir Ian. Hahaha.
Nung dinner naman, di ko naubos food ko, di ko kinaya yung Katsudon. Tapos usapang buhay and kalokohan naman kami ni Ate Rej. pagbalik ng duty, VS ulit and kinausap ko na naman si AJ. (READ: Nakita ko number nya sa chart!). GC pala sya! Sigurado matalino to. Actually, GC naman ako, di lang ganun kalakas pagka-GC ko :P
Lahat yata ng girls sa group namin, bet si AJ. Sorry, patient ko syaaa :)
Nung pauwi, nag-resume na naman yung banatan namin ni JA. HAHAHA. Nung pauwi naman ako, mag-isa na lang ako syempre. Naka-chat ko na naman si Mark Espiritu aka Maju kanina. 2 nights na kaming magka-chat at usapang thesis, cartooning at duty kami (buhay 4th yr indeed). Tapos kaloka pa mga hirit nya.
"Lhea, pa-share naman yung picture (fashion show) sabi ni (James) Soteco"
"Lhea, gawan mo raw si Soteco ng medical certificate"
Haha, napakabuting kaibigan indeed. Haha, at may pagsambit sa pangalan ni Soteco. (Note: Crush ko kasi yung barkada nilang si James Soteco, though akala ng mga taga-Advo eh si Mark ang crush ko. HAHAHA Example ng maling akala: Armen)
Shinare ko naman yung photo, tsaka mas nauna akong nagshare kesa dun sa message ni mark. then yung sa medCert naman, sabi ko "sana sinabi mo agad! may RX pad sana kanina eh! :P). Since di naman ako pwedeng mag falsify, inendorse ko na lang yung Recto. HAHAHA.
Nakakainis, galing akong duty sa Oct 3. Di bale, uuwi ako't maliligo ulit para di ako bad hair day na manunuod. Malay natin andun si James! :P Pero pupunta talaga ako dun para sa mga friends ko (Pat, Yon, Rits, Mark, Anjo). tsaka di rin ako nakapanuod last year kaya babawi ako ngayon!
Labels:
#advocate,
#buhay,
#nursing,
#Yon,
college life,
diary,
friends,
lovelife,
random,
sleepless nights
Monday, September 17, 2012
It's all about..
IDK if you're still checking on my blog or not. These past few days made me realize a lot of things, especially your so-called worth in my life.
One time, I found myself reading some thick nursing books. Super hopeless na ako to get a passing score in NCM-ABC concept kaya binasa ko na lahat ng libro na meron ako. Andami ko ng ginawa para mainspire lalo sa pag-aaral kasi halos sumuko na ako. And then I checked my facebook profile and I saw you. I browsed thru your photos and found a picture of you with that mala-toothpaste commercial smile .
No pun intended, you really have that wonderful smile that only few people would recognize. I mean, your smile can brighten anyone's day. So, I continued reading my book with your photo facing my direction. Parang yung dati lang, while reviewing, kausap kita and mino-motivate mo ko to study harder. Kung alam mo lang na isa sa mga nicknames mo sakin eh "Motivation". :)
You really did a great job to encourage me to study more. Di naman sa hindi ko inspirasyon sina Papa and Lola sa studies ko, parang may bagong force kasi na andyan sa likod ko para alalayan ako. Kahit nagka-keme ako ng sandali, it really didnt have a bad effect in my studies. Dapat nga maging thankful tayo kasi dahil sa happiness and heartbreak ko eh 2.2 ang GWA ko (lechugas na NCM lang, paniraaa!)
The next day, we took up that "shotgut exam" and I got a passing grade! Wow! May mga lumabas sa mga inaral ko! thank you lord. Even before, I know that Joshua can do wonders pagdating sa acads ko. Nung down ako sa RLE, after we talked the night before, halos perfect ako sa quiz and mataas nakuha ko sa bandaging. Kitams? :)
Come Saturday, I told Ate Chin what I really feel. This <3 of mine still belongs to him. Yes, I do have a lot of crushes, pero sya pa rin eh. Kahit na andami ng nangyari, di pa rin sya mawala sa trono nya.
Seeing a picture of him and his girl pierced what's between my 4th and 5th ICS. Yes, it really did hurt. Nakakabitter kasi eh. Aminin natin yan. I didn't had a chance to have a picture with him while watching last year's basketball finals. I thought magkikita pa kami kaso last na pala yun.
I tweeted "Sayang at di man lang tayo nagkaroon ng picture ng magkasama, wala tuloy nagpapaalala sakin kung gaano ako kasaya nung panahong yun na kasama kita". Totoo naman yun eh. Nakakabitter.
Then kaninang umaga, nag-chat pa kami. Parang wala lang, parang acquaintances lang. So ganun na lang ba yun? Mas nalungkot lang ako actually eh. Masaya naman ako kahit na di nya ako kinakamusta, pero yung totoo eh miss ko na sya. Kaya ko na syang tiisin pag malayo sya, pero pag andyan na sya, sige Lhea, gora ka na, minsan lang yan.
Nakakahiya man pero finriendzone nya ako. Naguguluhan ako sa totoong rason eh, pero ang sinabi nya sakin " Ayokong matulad ka sa mga ex ko na nawala na lang. Alam kong dito tayo magtatagal". He also tagged me as his "best friend" and "ate".
Fine, I now accept the fact that we're just bound to be friends, maybe in our entire life. Pero ayoko lang maging kaibigan nya kapag may problema lang sya, pero pag masaya sya, nakakalimutan lang. Ano ako, CALAMITY FUND na laging andyan pag binabagyo ka? Friend mo naman ako sa lahat ng oras eh, pero hindi naman ako laging andito para saluhin ka sa kalungkutan mo.
Kung alam mo lang kung gaano ako nasasaktan kapag nalalaman kong di ka naaappreciate nung gf mo. masakit sakin yun kasi bakit di nya kayang makita yung mga bagay na nakita ko sayo? tsaka sana wag mo akong babalikan kapag nagkakalabuan kayo ng gf mo at humihingi ka ng tulong sakin, kasi pati ako nahihirapan din. Remember, di ako tagasalo mo.
And lastly, siguro hanggang picture mo na lang ako. Yung tititigan ang picture mo na nakasalamin ka at nakangiti. Minsan, naimagine ko dati na aayusan kita ng buhok mo, yung ako yung pipili ng bibilhin mong damit (bilang dream kong maging stylist), at rarampa tayo! :P Imagination na lang siguro yun, di na magkakatotoo. Sa ngayon, kakausapin ko na lang picture mo lalo na kapag naiinis ako. Pero wag kang mag-alala, babalikan ko pa rin ang picture mo kapag gusto ko ng kukumpleto sa araw ko.
Labels:
#buhay,
college life,
diary,
fourth year,
hanash,
Joshua,
lovelife,
sleepless nights
Friday, September 14, 2012
Dear Diary
Wonder why I'm not posting that often? It's because I turned back
to the 'forever-reliable secret keeper' diary'. Well, you can’t blame me guys
since gusto ko lang ng ibang avenue to voice out my rants in a silent way, na
hindi mababasa ng kahit sino.
Actually, isa na ang diary ko sa pinaka-iingatan kong gamit, and
kasama na rin ang lappy and phones ko syempre. My diary has a lot of stories to
tell, not just my stories, but also my friends'. Minsan, dun ko na rin
nilalagay yung mga reactions ko and realizations aside from my experiences. It
really feels good to write since you're also enhancing your skills aside from
telling stories through written form.
Sa diary, wala kang mao-offend na tao, since di naman nya mababasa
eh, unless nabasa nya yun by accident, which is 0.1/100%. Super liit ng
chances diba? I remember what Joshua told me when I shared that I have a diary
"Diary ka na naman dyan, tapos mababasa ko din naman". Well, for
everyone's info, Joshua's the perfect example of a person who accidentally read what I wrote about him. Umm,
a hate post actually. HAHA. And it was because of him that's why I shifted to
writing in a journal. HAHA, you'll never read my diary again, unless you'll
steal it. But I'll never let you live after touching my precious journal.
HAHAHAHA. Creepy!
Im currently writing about what my friend and I talked about last
Saturday. Super kelangan kong isulat yun kasi 1st time nyang magkwento sakin ng
medyo seryoso. Seryoso naman sya kausap, pero mas seryoso yung topic. And medyo
na-guilty ako ng konti coz I made him cry. Umm, cry in a different reason.
Hehehe. Palusot.Com naman ako eh no.
Tapos last night, sinulat ko naman yung biglaang drinking sessions
namin. As long as naaalala ko pa, sinulat ko na. Mahirap na't makalimutan ko
diba? And! Wagas ako mag-english pag tipsy na, pero pag yung Group 33 kasama
ko, tahimik ako. Bat ganun? Tapos meron kaming isinalang (SINALANG talaga? Ano
yun? Kaldero?) sa hot seat bilang sya ang sentro ng tanungan at usapan. Ayun.
Kung ano yung mga tinanong namin, secret na lang yun :P
BTW, may isa pa akong notebook na maliit. Reaction notebook ko
naman yun. Kung may mga sudden reactions ako na di ko masabi, dun ko na lang
sinusulat :)))))
Labels:
#acads,
#advocate,
#buhay,
college life,
diary,
fourth year,
friends,
hanash,
Ji Hoo,
Joshua,
Ricky,
sleepless nights
Subscribe to:
Posts (Atom)